Home » Most Popular Articles » ႐ိုးရာဓေလ႕၊ ႐ိုးရာအလွႏွင္႕ တင္႕တယ္လွပ ထား၀ယ္႐ိုးရာအက . . . (၂)

 

႐ိုးရာဓေလ႕၊ ႐ိုးရာအလွႏွင္႕ တင္႕တယ္လွပ ထား၀ယ္႐ိုးရာအက . . . (၂)

 

ထား၀ယ္သားတစ္ဦးမဟုတ္ေပမယ့္ ထား၀ယ္တိုင္းရင္းသားေတြအေပၚနဲ႔ ထား၀ယ္႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထုံးတမ္း စဥ္လာေတြ
အေပၚမွာ သံေယာဇဥ္ရွိခဲ့တယ္။ ထား၀ယ္တိုင္းရင္းသား႐ိုးရာဓေလ့ေတြ အမ်ားႀကီး ထဲက ထား၀ယ္႐ိုးရာအကကို လြန္ခဲ့တဲ့ဆယ္စုႏွစ္
ႏွစ္စုနီးပါးကတည္းက ႏိုင္ငံ့လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ ရင္း၊ လုပ္ငန္းကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ဆက္စပ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက
ရင္းႏွီးကြၽမ္း၀င္ခဲ့တာဟာ ထား၀ယ္သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္မသြား႐ုံတမယ္ပါဘဲ။
ထား၀ယ္႐ိုးရာအကကို တန္ဖိုးထားစိတ္၀င္စားမိရင္းက ထား၀ယ္႐ိုးရာအကအေၾကာင္းေတြကို ေလ့လာ မိတယ္။ စူးစမ္းမိတယ္၊
ေမးျမန္းတီးေခါက္ၾကည့္မိတယ္၊ ျမန္မာျပည္ေျမလတ္ပိုင္းနဲ႔ အထက္ပုိင္းကသူေတြ အလွမ္း ေ၀းေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ေအာက္ပိုင္းက
ထား၀ယ္႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈအေၾကာင္းအရာေတြကုိ အဲဒီေဒသကသူေတြ သိေစခ်င္တဲ့ဆႏၵနဲ႔ ေလ့လာေမးျမန္းမိသမွ်ေတြထဲက
ထား၀ယ္႐ိုးရာအကျဖစ္တဲ့ သရက္ေခ်ာင္းၿမဳိ႕က ေရအုိးရြက္ အကကို အရင္တစ္ပတ္က တင္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
အခုတစ္ပတ္မွာလည္း စိတ္၀င္စားၿပီး ထူးျခားဖြယ္ရာေကာင္း တဲ့ ထား၀ယ္႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈအေၾကာင္းအရာမ်ားစြာထဲက စိတ္
၀င္စားဖြယ္ရာေကာင္းတဲ့ ထား၀ယ္႐ိုးရာအကအေၾကာင္းေလးေတြ ကုိ ထပ္မံၿပီးေတာ့တင္ျပဖို႔ စဥ္းစားမိရင္း ဒုတိယအႀကိမ္အေနနဲ႔
ထား၀ယ္႐ိုးရာအကအေၾကာင္းအရာေတြကို ဆက္ၿပီး ေရးသားျဖစ္ခဲ့ ရတယ္။
၁၁၃ခုႏွစ္ သာဂရၿမဳိ႕တည္ သမႏၲရာဇာမင္းလက္ထက္မွ စၿပီး ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၁၆ခုႏွစ္မွာ မင္းနဲလွမင္းဟာ ထား၀ယ္ ၿမဳိ႕ကို
တည္ေထာင္ၿပီး ထား၀ယ္႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပြဲေတာ္ေတြ၊ ၀တ္စားဆင္ယင္ထုံးဖြဲ႕မႈေတြ၊ ဓေလ့ထုံးစံအသုံးအႏႈန္း ေတြ၊
စကားအေျပာအဆိုေတြ၊ အဆို၊ အက၊ အေရး၊ အတီးေတြကို မပ်က္စီးေအာင္ မ်ဳိးေစ့ခ်ပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့တာဟာ ယေန႔ေခတ္ထိတိုင္
ေအာင္ မေပ်ာက္မပ်က္စီးဘဲတည္ရွိေနတာဟာ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ရပ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈပြဲေတာ္ကုိ သူ႕ရက္နဲ႔သူ႕လ အလိုက္ ႏွစ္စဥ္မျပတ္၊ ႐ိုးရာမပ်က္ က်င္းပေလ့ရွိၾက တယ္။
ထား၀ယ္တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ႕ ၀တ္စားဆင္ယင္ ထုံးဖြဲ႕မႈ၊ စကားအသုံးအႏႈန္းအဆို၊ အကမ်ား၊ တူရိယာ အတီးအမႈတ္ေတြဟာ
ထား၀ယ္႐ိုးရာအက သုံးမ်ဳိးျဖစ္ တဲ့ အယုိင္အက၊ ယမ္းအက၊ အိုးစည္အကေတြဟာ ထား၀ယ္ဒိန္းသံနဲ႔အတူ အခမ္းအနားပုံစံကုိ
လိုက္ၿပီး ကျပ၊ သီဆို၊ တီးမႈတ္၊ ၀တ္ဆင္သုံးႏႈန္းၿပီး တင္ဆက္ ကျပရတဲ့အေျခခံက်တဲ့ အကေတြျဖစ္တယ္။ အယိုင္ အကကို
ေရွးဘုရင္မင္းေတြလက္ထက္ မင္းခမ္းမင္း နားေတြမွာ ဒိန္းသံစဥ္ေတြနဲ႔အတူ ေရာေႏွာလို႔ ႏြဲ႕ေႏွာင္း ယိမ္းယုိင္ ကျပရတဲ့အက
ျဖစ္တယ္။ ယမ္းအကကေတာ့ လက္ဖ၀ါးကုိ အျပားလိုက္ခ်ၿပီး ဘယ္ညာယမ္းကရတဲ့ အကမ်ဳိးျဖစ္တယ္လို႔ ေလ့လာသိရွိရတဲ့အျပင္
အိုးစည္ အကဟာလည္း ေကာက္စိုက္ၿပဳိင္ပြဲ၊ ေအာင္ပြဲရအခမ္း အနား၊ ႀကဳိဆိုပြဲနဲ႔ လူထုအခမ္းအနားေတြမွာ ကျပေဖ်ာ္ ေျဖၾကတယ္
ဆိုတာကို ၾကည့္ရင္ ထား၀ယ္႐ိုးရာ အက ေတြဟာ သူ႕ေနရာနဲ႔သူ ခြဲျခားကျပရတဲ့ ထူးျခားတဲ့ ႐ိုးရာအကေတြပါပဲ။ ...
ထား၀ယ္႐ုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈအကေတြဟာ ဒိန္းသံစဥ္ေတြနဲ႕အတူ ဇာတ္လမ္းဆန္ဆန္ ဒ႑ာရီ ဆန္ဆန္၊ ပုံျပင္ဆန္ဆန္
ေရွးအစဥ္အဆက္ ယုံၾကည္ ကိုးကြယ္မႈျဖစ္စဥ္ေတြကို အေျခခံၿပီး ထား၀ယ္သံ ၀ဲ၀ဲ ေလးနဲ႕ ေျမလတ္နဲ႔ေတာင္ေပၚသားေတြ
နားလည္ရ ခက္ခဲေအာင္ သီဆိုကျပေဖ်ာ္ေျဖတတ္ၾကတဲ့ သူတို႕ရဲ႕ အကနဲ႔အလွအၿပဳံးတို႔ ေရာစပ္ထားတဲ့ ႐ိုးရာေတးသီခ်င္း
သံစဥ္ေတြဟာ စိတ္၀င္စားမႈေကာင္းၿပီး ဆြဲေဆာင္မႈ အျပည့္ရွိတယ္ဆိုတာ ၾကည့္ဘူးျမင္ဖူးသူတိုင္းသိမွာပါ။
စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာေကာင္းၿပီး ဆြဲေဆာင္မႈ အျပည့္ရွိလွတဲ့ ဒိန္းသံစဥ္နဲ႔ ထား၀ယ္႐ိုးရာေတးသီခ်င္း ေတြကို ေရွးအစဥ္အဆက္ကစၿပီး
ဒီကေန႔ေခတ္ထိ တိုင္ေအာင္ အဆင့္ဆင့္ လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ေဆာင္ လာခဲ့ပုံမွာလည္း စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ တစ္ရပ္ျဖစ္လို႔
ေနျပန္တယ္။ သကၠရာဇ္ ၁၂၀၈ ခုႏွစ္မွာ ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ ဆရာႀကီးဦးဒိုက္ဟာ အျခားဇာတ္ပြဲေတြနဲ႕အၿပဳိင္ ဒိန္း ပြဲေတြကို
က်င္းပလာခဲ့ရာမွာ ဦးဒိုက္ရဲ႕ ဒိန္းသီခ်င္းေတြ ဟာ လူႀကဳိက္မ်ားလာခဲ့ရတယ္၊ ဦးဒိုက္ကို မသမာသူ လူတစ္စုက မ်က္ႏွာကို
တုတ္နဲ႔အေသ႐ိုက္ရာ ကံ ေကာင္းလို႕ အသက္မေသခဲ့ေသာ္လည္း မ်က္လုံးႏွစ္ လုံး အလင္းကြယ္ခဲ့ရရွာတယ္။ မ်က္လုံးမျမင္ခဲ့ေသာ္
လည္း သူဟာ ဇြဲမေလွ်ာ့ဘဲ ၾကားသမွ်၊ ေတြးမိသမွ် ေတြကို ဒိန္းသီခ်င္း စပ္ဆိုခဲ့ျပန္တယ္။ ဒိန္းသီခ်င္းဆို တာ အသံေလးေလးနဲ႔
ေရွးက်က်သီဆို ၾကရတယ္။ ဦးဒိုက္ကြယ္လြန္သြားၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းဆရာ ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးေရႊ၀ယ္ဧကလည္း
ထား၀ယ္ ေဒသရဲ႕ နာမည္ႀကီးသီခ်င္းေတြျဖစ္တဲ့ ''ဒန္းကြၽတ္ဘိ ေမွ်ာပြဲ''၊ ''ေဒါန္း မန္းရာဇာ''၊ ''ရွင္ေဇာရွင္ဇံ''၊ ''ေကာန္ ေထာန္ပြဲ''၊
''မိုး ေခၚပြဲ''၊ ''ဖားထီး ဖားမပြဲ'' ဆိုတဲ့ ထား ၀ယ္ဒိန္းသီခ်င္းေတြကုိ ထပ္မံစပ္ဆိုခဲ့ျပန္တယ္။ အဲဒီ ေနာက္မွာေတာ့
မီးပုံးပ်ံဦးေက်ာ္ရင္ရဲ႕သား ဆရာဦး ေက်ာ္မင္းကလည္း ေရွးထား၀ယ္အဆက္ဆက္က မိုး ေခၚပြဲ က်င္းပပုံ၊ ေခါင္းမသားေရျမႇဴပြဲ
က်င္းပပုံ၊ ထား ၀ယ္မုန္႕ပဲသေရစာေတြရဲ႕ အေခၚအေ၀ၚေတြ၊ ကိုး ကြယ္မႈဓေလ့ ထုံးစံေတြနဲ႕ ထား၀ယ္ဒိန္းသီခ်င္းေတြကို
ျပန္ၿပီးေဖာ္ထုတ္ ေရးသားလာခဲ့တာဟာ ယေန႔တိုင္ မေပ်ာက္ပ်က္သြားေစပါဘူး။
ေခတ္အဆက္ဆက္က ဆရာ့ဆရာႀကီးေတြ စပ္ဆိုေရးသားခဲ့တဲ့ ႐ိုးရာဒိန္းသီခ်င္းေတြကုိ အေျခခံလို႕ ထား၀ယ္႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈ
ေတးသီခ်င္းေတြကုိ မေပ်ာက္ ပ်က္ မတိမ္ေကာသြားေစဖို႔နဲ႔ အစဥ္အၿမဲရွင္သန္ေစဖို႕ အတြက္ ၁၉၄၀ ျပည့္ခုႏွစ္မွာ ေမြးဖြားလာတဲ့
ထား၀ယ္ အ.ထ. က(၁)မွ အလယ္တန္းျပ ေက်ာင္းဆရာ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဆရာဦးကုိကိုႀကီးကလည္း ၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ကစတင္ၿပီး
ေရွးဆရာႀကီးေတြရဲ႕ ဒိန္းသီခ်င္းေတြကုိ မူလ႐ိုးရာအေျခခံသံစဥ္နဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအကေတြကို ေရွးမူမပ်က္ ထိန္းသိမ္းကာ
ေခတ္ႏွင့္အညီ ဖန္တီး သင္ၾကားတီထြင္ကာ ထား၀ယ္႐ုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈအေမြ ကို လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္လာခဲ့ရာမွာေတာ့
ယေန႕အခ်ိန္အခါမွာ ထား၀ယ္႐ိုးရာအကဟာ ႏိုင္ငံ ေတာ္အဆင့္က်င္းပခဲ့သည့္ ေန႕ထူးေန႕ရက္ႀကီးမ်ား အခမ္းအနား၊ ပြဲ
လမ္းသဘင္မ်ားအထိ တက္လွမ္းလာ ခဲ့သည္မွာ ထား၀ယ္႐ိုးရာအကရဲ႕ ေအာင္လံတံခြန္ လႊင့္ထူႏုိင္ျခင္းပဲျဖစ္တယ္ဆိုတာ...
ထား၀ယ္႐ိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ဒိန္းသီခ်င္း အကမ်ားစြာထဲကမွ ေရွးအစဥ္အဆက္ ယုံၾကည္ ကိုးကြယ္မႈနဲ႕အတူ ထား၀ယ္ေဒသမွာ
မိုးေခါင္တဲ့ အခါနဲ႕ ဆန္ေရစပါးေပါမ်ားႏိုင္ေရးအတြက္ အစဥ္ အလာအရ က်င္းပေလ့ရွိတဲ့ ထူးျခားၿပီး ထင္ရွားတဲ့ မိုးေခၚသီခ်င္း
ျဖစ္ေသာ ဖားထီး ဖားမ မုိးေခၚပြဲ သီခ်င္းအေၾကာင္းကို ထား၀ယ္႐ိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အကႏွင့္ သီခ်င္းေတြကို ဆက္လက္ေဖာ္
ထုတ္ခဲ့သည့္ အတြက္ ၁၉၉၃ခုႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္က စီမံထူးခြၽန္ဆု (တတိယဆင့္)ကို ခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့ရတဲ့ ဆရာ ဦးကိုကိုႀကီးက
ေျပာျပရာမွာေတာ့ ''အဲဒီမိုးေခၚပြဲအကကို ကတဲ့ အခါမွာ ဆန္းခ်ီရပ္ကြက္မွ ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ ဦးႀကီး တစ္ေယာက္က ဖားထီးလုပ္ရၿပီး၊
ေက်ာက္ေမာ္ရပ္ ကြက္မွ ႐ိုးရာမ်ဳိးႏြယ္ရွိသူ အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္က ဖားမလုပ္ဖို႔ တာ၀န္ယူရသည္။
ဆန္းခ်ီရပ္ကြက္မွ ရပ္ သူရပ္သားမ်ားသည္ အိုးစည္၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားႏွင့္ ကခုန္ကာ ဖားထီးလုပ္သူအား ေရွ႕ဆံုးမွတင္၍ ဘုရား
ကန္ေတာ့ပြဲမ်ား၊ နတ္ကန္ေတာ့ပြဲမ်ားေပးၿပီး ကြမ္း ေတာင္ကိုင္၊ ပန္းေတာင္ကိုင္၊ ပရိတ္ေရအုိး၊ ေရဖလား ကိုင္မ်ား ၿခံရံလ်က္
ဖားမရွိရာသို႔ လာၾကရတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အုိးစည္၀ိုင္းအကနဲ႔ အကအခုန္အဖြဲ႕ေတြက ရပ္သူရပ္သားမ်ားႏွင့္အတူ အသင့္
ေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ ေက်ာက္ေမာ္ရပ္ကြက္က ဖားမလုပ္တဲ့ အေဒၚႀကီးကို သြားႀကိဳဆိုၿပီး ထား၀ယ္ၿမိဳ႕မွ ႏွစ္မိုင္ ေလးဖာလံုေ၀းတဲ့
ဇလြန္းရြာရွိ ငါးရံ႕မင္းက်င္လည္ရာကန္ကို မုိးေခၚ သီခ်င္းေတြသီဆိုၿပီး သြားၾကရတယ္။ ကန္ကိုေရာက္ ရင္ ဖားထီးဖားမ လုပ္တဲ့
သူေတြဟာ ငါးပါးသီလခံယူရ ၿပီး ငါးရံ႕မင္းပရိတ္ကိုရြတ္ကာ ကန္ေပါင္ပတ္လည္ကို ဆင္းလို႔ ပါးစပ္ကေန အံု အင္း အံု အင္း
ေအာ္ရၿပီး ခုန္ဆြ ခုန္ဆြနဲ႔ ေရကန္ငယ္ကို သံုးပတ္ပတ္ရတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ဖားမိတ္လိုက္တဲ့ဟန္နဲ႔ ဖားမပခံုး ကို ဖားထီးက
ေနာက္မွ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ခဏတင္ လိုက္ရတယ္။ အဲဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ဖားထီးက ေရ အိုင္ငယ္ထဲကို ခုန္ဆင္းၿပီး ေရျမဴးကစားကာ
ပရိသတ္ ေတြကို ေရအိုင္ထဲကေရနဲ႔ ပက္ဖ်န္းကစားရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဖားမက ေရအိုင္ထဲကို မဆင္းရဘူး။ ဒီအခမ္းအနားကို
ရပ္ကြက္အသီးသီးက လွပ်ဳိျဖဴေတြ ဟာ အဆစ္ျပန္ၾကခတ္၀ါးက်ည္ေတာက္ေတြနဲ႔ ငါးရံ႕ မင္းကန္မွ ေရကိုယူၿပီး ပက္ဖ်န္းၾကရတယ္။
ဒီ့ေနာက္ မွာေတာ့ ေရစိမ္ထားတဲ့ ပင္စိမ္းေစ့ေတြကို ဖားဥေတြ ဥၿပီလို႔ ေအာ္ၿပီး ႀကဲပက္ေပးၾကရတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွ
ဖိနပ္မစီးရ၊ ထီးမေဆာင္းရဘူး။ အဲဒီေနာက္ မွာေတာ့ ေရကန္က ေရေတြကို သယ္ယူၾကၿပီး ဇလြန္း ေတာင္ဘုရားနဲ႔
ၾသရဂ႒ံဳဘုရားေတြမွာ ေရသြန္းေလာင္း ၾကရတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ထား၀ယ္ေဒသရဲ႕ေရွးအစဥ္ အဆက္က ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔
လုပ္လာခဲ့ၾကတဲ့ စိတ္ ၀င္စားဖြယ္ရာ ေကာင္းတဲ့႐ိုးရာ ဓေလ့တစ္ခုျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို က်င္းပလာခဲ့တဲ့အခါေတြမွာလည္း မုိးရြာသြန္း
ခဲ့တဲ့ အေထာက္အထားေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့တယ္လို႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပသည္ကို နားေထာင္ရသည္ မွာ အလြန္စိတ္၀င္
စားဖြယ္ရာ ေကာင္းလွသည္။
ထူးျခားၿပီး စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာေကာင္းတဲ့ ထား၀ယ္႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔အတူ သာယာလွပတဲ့ ေမာင္းမကန္ဆိုတဲ့ ပင္လယ္ကမ္းေျခ
တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ ထားၿပီး ရွင္ကိုးရွင္တန္ခိုးႀကီးဘုရားေတြကို ဖူးေျမာ္ႏိုင္ မယ့္ ေအးခ်မ္းလွတဲ့ ထား၀ယ္ေဒသေလးမွာ ထား၀ယ္
သမီးပ်ဳိေလးေတြက ဣေႁႏၵရရနဲ႔ သိကၡာကိုထိန္းၿပီး ေယာက်္ားေလးေတြက ေခၚယူေျပာဆိုတာကို အား နာတဲ့အေနနဲ႔
ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းလိမ္လိမ္မာမာနဲ႔ ျငင္းပယ္တတ္တဲ့ စကားေလးကို အေျခခံၿပီး ေရးသား စပ္ဆိုထားတဲ့ ရဟယ္ရွင္-
ရဟယ္ရွင္ဆိုတဲ့ ေတးသီခ်င္း နဲ႔အကကို ၾကည့္ခဲ့ရၿပီး ဌာေနကို ျပန္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေတာ့ ရင္ထဲမွာ တသသႏွင့္...ဟိုးအေ၀းမွာ...။








 

သာ ဥာဏ္ ( ရန္ ကင္း )





 

Source: Flower News Category: Most Popular Articles Action:  Printable Version  |  Mail This  |    Add favorite

 

Local news
World & Asia
Entertainment
Life Style

About Yangon Media · Contact Us • Privacy · Advertisement with us · Help · Site Map
Copyright © Yangon Media 2007

yangonmedia.com

 Total Hit